Kawa jest nieodłączną częścią kultury arabskiej od wielu wieków i wiążą się z nią tradycje głęboko zakorzenione w dziedzictwie regionu. Serwowanie gościom kawy po arabsku (wymawianej jako „gahwa” w dialekcie emirackim arabskiego) jest symbolicznym aktem życzliwości i ważną częścią arabskiej gościnności. Jej przygotowanie i podanie nawiązuje do złożonych tradycji i rytuałów społecznych.
W dawnych czasach Beduini (Arabowie prowadzący koczowniczy tryb życia) parzyli kawę na palenisku wykopanym w ziemi. Dodawali do niej kardamon i szafran oraz podawali w niewielkich filiżankach bez uchwytu. Z czasem takie palenisko zastąpiono glinianym wgłębieniem „kuwar” z paleniskiem wykonanym z kamyków i kamiennych płyt. W domach i arabskich namiotach „kuwar” znajduje się w „majlis” (miejscu, w którym przyjmuje się gości) wraz z pojemnikiem na drewno opałowe i miejscem dla osoby, która parzy kawę.
Przygotowanie kawy z niezwykle aromatycznych ziaren składa się z kilku etapów, od posortowania, umycia i wysuszenia ziaren do ich uprażenia, aż zmienią kolor na czerwień lub brąz. Po uprażeniu ziaren mieli się je i parzy w celu uzyskania aromatycznej kawy o intensywnym smaku.
Daktyle są kolejnym ważnym elementem arabskiej kultury. Ten charakterystyczny owoc, będący prawdopodobnie najbardziej klasycznym przysmakiem regionu, zajmuje ważne miejsce w arabskiej kulturze jako istotne źródło składników odżywczych.
